مىكنند و در ظاهر حكم به طهارت مىكنند آنگاه ما موظفيم اين حكم ظاهرى را در حق هريك به منزلهء حكم واقعى بدانيم در حق خودمان و لذا يجوز الاقتداء بهما در يك نماز تا چه رسد به دو نماز . عقيدهء شيخ : حق آنست كه حدث اكبر جنابت مانع واقعى از اقتدا كردن است بنابراين اقتدا در يك نماز يا دو نماز جايز نيست و سر اينكه مانع واقعى است آنست كه دليل مىگويد اقتدا به جنب موجب بطلان است و در اينجا جنب در واقع هست . . . فرع سوّم : آيا شخص ثالث مىتواند هريك از اين دو نفر را اجير كند براى جاروب كردن مسجد يا خير ؟ مسئله مبتنى بر اينست كه آيا حكم ظاهرى در حق هركسى نافذ است واقعا در حق ديگرى يا خير ؟ اگر گفتيم نافذ است در اينجا استيجار هر دو جايز است چون كل منهما به حساب خود كه رسيدند ديدند شاك در جنابت هستند و اصالة الطهارة جارى كردند و در ظاهر ورود به مسجد را براى خود مباح ساختند آنگاه شخص ثالث اين حكم ظاهرى را به منزله واقعى بايد حساب كند . ولى اگر گفتيم نافذ نيست در اينجا استيجار هر دو جايز نيست چون منجر مىشود به مخالف قطعيه با علم اجمالى و خطاب تفصيلى و يا اجمالى و هو لا يجوز . حق آنست كه در عبادات مثل اقتدا در جماعت طهارت از حدث اصغر و اكبر شرط واقعى و خود حدث مانع واقعى است ولى در معاملات يعنى توصليات مثل كنس المسجد حدث مانع علمى است نه واقعى و حكم ظاهرى هم در حق هركس نافذ است واقعا در حق ديگرى . در خاتمه مىفرمايد : با اين ضابطه شما مىتوانيد تمام احكام مربوط به جنب را حل كنيد كه در كجاها جنابت واقعى منظور است و در كجاها